skandynawia po raz pierwszy

lektury

Ensemble, c'est tout. A.Gavalda znowu.
wcześniej
Stupeur et tremblements. A. Nothomb

4-8.5.2010 wizyta rodzicow w Dunkierce ;)

La Piscine

http://trotzensemble.be/

Pologne

10-12.04.2010

Studio 43

Tatarak. Andrzej Wajda. 2009.

Pâques

avec des amis

brugge

Malo les Bains le soleil et la pluie

Berlin Wannsee OFAJ

24-25/03/2010

Ewoca Kongres

21-24.03 Sprockhövel (okolice Wuppertal)

skarb czasu

Ośmiel się marzyć

Nigdy, nigdy, nigdy nie przestawaj marzyć!

Marzenia stanowią podstawę do postawienia celów.

(ze strony E. Foley)

Widziałam wiosnę!

blade, nieśmiałe słońce i delikatne kwiatuszki...
zapach ziemi...
to istnieją jeszcze drzewa? i pory roku? (betonowa Dunkierka)

(zalety pracy)
http://www.baseduparc.com/

Studio 43

Crossing the bridge: The Sound of Istanbul 2005 Fatih Akin

Calais Channel

odkrycia!

la piscine

La redécouverte de la danse contemporaine.

Dans ce spectacle, vous redécouvrirez la danse contemporaine grâce à des chorégraphies très techniques et gracieuses à la fois, signées Yukata Nakata du centre national Roubaix Nord-Pas de Calais. Dans cette pièce, il est question d'improvisation et d'interprétation, ce qui laisse place à des chorégraphies originales et subtiles qui surprennent les spectateurs et qui défendent bien les couleurs de la danse contemporaine.

(Poivré, salé ou sucré ?)

filmy nie-lekkie

Der blaue Engel. 1930 Josef von Sternberg

Paradise Now. 2005 Hany Abu-Assad
un film palestinien, français, allemand, néerlandais
* Berlinale 2005
* Oscar 2006, pour le meilleur film étranger

La nuit des Optimistes

carvanal. c.d.

Potje vlesh.
...j ai perdu ma femme...et mon homme aussi!

obrazki z północy

Quand la mer monte. 2004 Yolande Moreau, Gilles Porte

Bande de Malo

A serious man. bracia Coen

...

Je ne sais pas où je vais, oh ça je l'ai jamais bien su
Mais si jamais je le savais, je crois bien que je n'irai plus

Aujourd'hui je t'aime, oui mais demain, on ne peut jamais être sûr de rien
On va toujours seul sur la route, je continue coûte que coûte
(la chanson de La rue Ketanou)

odrobina poezji na codzień

HYMN DO MIŁOŚCI



Tyś jest najwyższą z sił, wszystko ulega tobie,

miłości!

Życie jest żądzą, a tyś z żądz największą,

prócz samej żądzy życia; duszą duszy

i sercem serca życia tyś jest,

miłości!

Jeśli największym szczęściem zapomnienie,

bezwiedza i niepamięć własnego istnienia;

toś ty jest szczęściem szczęścia, ty, co dajesz

omdlenie duszy i omdlenie zmysłom

i myśli kładziesz kres upajający,

miłości!

Jeśli złudzenia są jedynym dobrem,

toś ty największym dobrem, najsilniejsze

ze wszystkich złudzeń ty, moc mocy,

pierwotna, dzika, nie znająca kiełzań,

święta potęgo,

miłości!

Jeśli pragnienia są jedyną ową

poręczą, która chroni

od upadnięcia w przepaść rozpaczy i wstrętu;

jeśli są jedynym

mostem, po którym można iść nad odmęt nudy;

jeśli jedynym są lekarstwem, które

broni od cierpień zwątpienia i zbrzydzeń,

pogardy świata i od samowzgardy:

to ty, o matko pragnień, jesteś ową

poręczą, mostem i lekarstwem, jesteś

zbawczynią ludzi,

miłości!

Czas idzie i zmieniają się wiary,

bóstwa w proch upadają jedne po drugich,

dziś czczone, jutro deptane,

przechodzą przed oczyma ludzkości,

by więcej nie powrócić:

ty trwasz wieczysta, jak strach, głód i zawiść,

pierwotna, tak jak one,

jak one tryumfalna,

nad wszystko wyniesiona, niepokonana

niczym i nigdy, tak jak one,

pierwotna, dzika potęgo

miłości!

Wdzięku, piękności natury,

kędyś jest wobec wdzięku i piękna miłości?

Jesteś jak rama

do obrazu, jak otęcz promieni

skrzącemu kręgowi słońca.

Kędyś jest, liściu róży,

wobec ust ukochanej?

Kędyś, szafirze niebios, morza błękicie,

wobec ócz ukochanej?

Kędyś, szumie jaworów i śpiewie ptaków

w wiosenne rano,

wobec głosu ukochanej?

Kędyś, ciszo grot pośród paproci

pod gęstymi zaplotami bluszczów,

wobec milczenia ukochanej?

Kędyś jest, śniegu, różowiony blado

od blasku słońca,

wobec koloru ciała ukochanej?

Kędyście, linie cudowne

gór i skał, kędy łuk tęczy świetlisty,

kędy przepysznych wodospadów wstęgi,

smukłe narcyzy, palmy wybujałe,

kędy obłoki lotne i powiewne

wobec kształtów ciała ukochanej?

Kędyś, mchu miękki, liściu aksamitny,

wobec jej piersi dotknięcia i dłoni?

Kędyś, marmurze gładki, grzany słońcem,

wobec jej białych bioder, spływających

cudowną linią

w odurzający wzrok, dech wstrzymujący

kształt, który rękę przykuwa do siebie?

Kędyś jest, czarze nocy księżycowej,

czarze poranku, kiedy słońce wschodzi

zza gór dalekich;

uroku jezior, co się nagle jawią

pośród skał senne,

i tej zieleni złocistej, ze szczytów

widzianej w dali:

wobec czaru ukochanej?

Kędyś jest, melancholio wieczorów jesiennych,

wobec jej smutku?

Kędyś, wesele letniego południa,

przy jej radości?

Kędy o sławie sny, sny o potędze,

zwycięstwach dumy, odpłaceniu krzywdy,

o nieznoszeniu niesprawiedliwości:

wobec snów o ukochanej?

Kędyś, pragnienie posiadania złota,

przy posiadania jej ciała pragnieniu?

Kędyś jest, żądzo poznania wszystkiego,

co jest poznanym albo nim być może,

wobec pragnienia poznania wskroś duszy

ukochanej kobiety?

Tak, tyś największą z sił, tyś życiem życia,

miłości!

Najsłodszą rozkosz i najsroższą boleść

ty sprawiasz; tyś jest, tak jak śmierć, królową

wszechistnień ziemskich, pierwotna potęgo,

miłości!

Bande de Dunkerque

Là-haut tout près d’Jean Bart
C’est ta gloire
Tant d’années à nous guider
Tant de masques à aimer

Teatr, a konkretnie dramat w filmie.

Un air de famille. 1996. Klapisch.
Psychologia rodziny, studium przypadku.

filmowo

Pierrot le fou. J.L. Godard 1965

wikipedia :

Sur le thème éternel de l'amour et de la mort, Jean-Luc Godard signe un film éclatant, coloré et poétique. Coloré... au sens propre : les couleurs rouge et bleu sont fréquemment associées dans les décors, ou sous forme de filtres colorant certaines scènes. Des objets tricolores (bleu, blanc, rouge) sont parfois aussi donnés à voir (un drapeau, une enseigne de cinéma apparaissant fugitivement entre deux scènes...). Et si on a parlé de film poétique, c'est entre autres parce que des pages de poésie en prose, de réflexions littéraires et autres calligrammes apparaissent périodiquement.

Le rejet de la société de consommation, le droit au bonheur et au rêve sont rendus à travers une cavale de Paris vers la Méditerranée. Les références à la peinture, la littérature et la bande dessinée sont nombreuses - et on reconnaît aussi nombre de slogans publicitaires de l'époque dans les dialogues.

La surprise est au bout de chaque séquence et le final s'avère explosif.

Bien qu'il ne soit jamais nommé, Rimbaud est constamment présent à travers les citations ("Une saison en enfer", "L'amour est à réinventer", "La vraie vie est ailleurs",... ainsi que la citation finale). Rimbaud apparaît d'ailleurs dans un portrait en noir et blanc (citation cinematographique), orné de voyelles de couleurs. Enfin, l'attitude de certains personnages rappelle l'attitude de Rimbaud (Ferdinand et Marianne, désargentes, se refusent à travailler ; Fred fait du trafic d'armes en Afrique, pour ne pas parler de la fuite vers le Sud). Louis-Ferdinand Céline apparaît par la citation cinématographique de ses deux romans: Guignol's Band et Le Pont de Londres. Ferdinand (dont le prénom à lui seul rappelle Céline) évoque un voyage "au bout de la nuit"...



Karnaval. Thomas Vincent 1998?

się nastawianie na to, co mnie nie ominie :)

Twardowski

czekanie

Myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka
kto miłości nie znalazł już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka
miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale wtedy przyjdzie sama

Studio 43

Les chats persans. Iran 2009 Bahman Ghobadi

z wikipedii

Szczęście jest emocją, spowodowaną doświadczeniami ocenianymi przez podmiot jako pozytywne. Psychologia wydziela w pojęciu szczęście rozbawienie i zadowolenie.

W rozważaniach o jego naturze szczęście najczęściej określane jest w dwu aspektach:

* mieć szczęście oznacza:
o sprzyjający zbieg, splot okoliczności;
o pomyślny los, fortuna, dola, traf, przypadek;
o powodzenie w realizacji celów życiowych, korzystny bilans doświadczeń życiowych

* odczuwać szczęście oznacza:
o (chwilowe) odczucie bezgranicznej radości, przyjemności, euforii, zadowolenia, upojenia,
o (trwałe) zadowolenie z życia połączone z pogodą ducha i optymizmem; ocena własnego życia jako udanego, wartościowego, sensownego

Trzeba tu zauważyć, że są to aspekty rozdzielne.

Według niektórych neurologów, szczęście pozostaje w ścisłym związku z poziomem serotoniny w synapsach jąder szwu, a także dopaminy w jądrze półleżącym oraz endorfin. Jako dowód przytacza się odczuwane szczęścia pod wpływem substancji dopaminergicznych, serotoninergicznych oraz agonistów receptora opioidowego.

Mickiewicz (dlaczego nie?)

[SNUĆ MIŁOŚĆ...]



Snuć miłość, jak jedwabnik nić wnętrzem swym snuje,

Lać ją z serca, jak źródło wodę z wnętrza leje,

Rozkładąć ją jak złotą blachę, gdy się kuje

Z ziarna złotego, puszczać ją w głąb, jak nurtuje

Źródło pod ziemią - W górę wiać nią, jak wiatr wieje,

Po ziemi ją rozsypać, jak się zboże sieje,

Ludziom piastować, jako matka swych piastuje.



Stąd będzie naprzód moc twa, jak moc przyrodzenia,

A potem będzie moc twa, jako moc żywiołów,

A potem będzie moc twa, jako moc krzewienia,

Potem jak ludzi, potem jako moc aniołów,

A w końcu będzie jako moc Stwórcy stworzenia.

No, no es amor, lo que tu sientes, se llama obsesión,
una ilusión en tu pensamiento, que te hace hacer cosas, así
funciona el corazon

Wyłączyć siebie

Miś. 1981. Bareja.

Zapomninanie na siłę

Je vais bien. Ne t'en fais pas. 2006. Philippe Lioret.

Koniec pewnego rozdzialu

Adam Asnyk - Daremne żale

Daremne żale - próżny trud,

Bezsilne złorzeczenia!
Przeżytych kształtów żaden cud

Nie wróci do istnienia.


(...)
Wy nie cofniecie życia fal!

Nic skargi nie pomogą -
Bezsilne gniewy, próżny żal!

Świat pójdzie swoją drogą.

Uciekanie...

Diner de con. 1998. Francis Veber
Fugitifs.1986. Francis Veber

„Miłość napadła na nas tak, jak napada w zaułku wyrastający spod ziemi morderca, i poraziła nas oboje od razu. Tak właśnie razi grom albo nóż bandyty! Ona zresztą utrzymywała później, że to nie było tak, że musieliśmy się kochać już od dawna, jeszcze się nie znając i zanim się jeszcze spotkaliśmy (...)” Mistrz i Małgorzata

Si todo sucede en un instante
y este instante es eternidad.........

Le Malade Imaginaire

Cléante :

Rompons ce dur silence, et m'ouvrez vos pensées.
Apprenez-moi ma destinée :
Faut-il vivre ? Faut-il mourir ?

8 stycznia

czas jest bezwzględny.

Odkrycia kinematografii francuskiej

WIKIpedia

C'est un rêve qu'il faisait souvent qui inspira l'idée du film à Bertrand Blier . Dans son rêve, il se voyait poursuivi par des policiers... Le même rêve que le personnage joué par Gérard Depardieu dans le film. Ce thème d'une arrivée massive de forces de police à l'écran est une scène récurrente dans le cinéma de Blier
Lors de sa sortie en salles en 1979 , /Buffet froid/ connut seulement un succès critique, car le public bouda le film à l'époque, totalisant 777 000 entrées en France et les rares spectateurs ayant vu le film demandaient le plus souvent à se faire rembourser comme après une mauvaise pièce de théâtre. Mais il va acquérir le statut de film culte grâce à son lot de supporters qui auront tôt fait d'établir sa réputation.

Dunkierka po przerwie

znowu się przyzwyczajanie...niesamowite jak mi jakoś z tym roztrójczonym życiem dziwnie niewygodnie...zadziwia mnie to.

tutaj np cieplej i bez śniegu, więc szok klimatyczny (minimalny)
a wczoraj zachód słońca nad morzem z kolorami letnimi! i więcej światła, co mnie zachwyca.....

nie powiem, żeby nie miała ta cała historia zalet....

tylko cholera jakoś z ludźmi katastrofa, nie mam na nich ochoty! w porównaniu...

JE SUIS COMME JE SUIS


Je suis comme je suis
Je suis faite comme ca
Quand j'ai envie de rire
Oui je ris aux eclats
J'aime celui qui m'aime
Est-ce ma faute a moi
Si ce n'est pas le meme
Que j'aime chaque fois
Je suis comme je suis
Je suis faite comme ca
Que voulez-vous de plus
Que voulez-vous de moi

......
Je suis comme je suis
Je plais a qui je plais
Qu'est-ce que ca peut vous faire
Ce qui m'est arrive
Oui j'ai aime quelqu'un
Oui quelqu'un m'a aimee
Comme les enfants qui s'aiment
Simplement savent aimer
Aimer aimer...
Pourquoi me questionner
.......

JACQUES PREVERT

Lektura

Gavalda znowu. Je l amais. ciekawe, ciekawe...odwazyc sie byc naprawde szczesliwym czy zyc w ciepelku przecietnej codziennosci.....nie-jednostronnie...a zatem co?

Viktoria Park

bajka wieczorno zimowa o magicznym mieście widzianym z zaczarowanego parku

2010....

Sputnik Kino Hasenheide!

Das weisse Band. Michael Haneke 2009

Cassiopeia Warschauer Str.

De temps en temps, il faut se reposer de ne rien faire. (JEAN COCTEAU)

faire la tete travailler, uff.
(lecture des journaux, bouqins et aussi écrire le rapport detesté)

E.E.Schmitt Secte des egoistes. On doit traiter ca comme une exercise du francais.
En peu blasphemieste et tratant d une espece de la maladie psychique?
A lire vite et oublier?

a słowo ciałem sie stało

Orędzie z Groty Betlejemskiej

Narodziłem się NAGI, mówi Bóg,
abyś ty potrafił wyrzekać się samego siebie.

Narodziłem się UBOGI,
abyś ty mógł uznać mnie za jedyne bogactwo.

Narodziłem się W STAJNI,
abyś ty nauczył się uświęcać każde miejsce.

Narodziłem się BEZSILNY,
abyś ty nigdy się mnie nie lękał.

Narodziłem się Z MIŁOŚCI,
abyś ty nigdy nie zwątpił w moją miłość.

Narodziłem się W NOCY,
abyś ty uwierzył, iż mogę rozjaśnić każdą
rzeczywistość spowitą ciemnością.

Narodziłem się W LUDZKIEJ POSTACI, mówi Bóg,
abyś ty nigdy nie wstydził się być sobą.

Narodziłem się JAKO CZŁOWIEK,
abyś ty mógł się stać synem Bożym.

Narodziłem się PRZEŚLADOWANY OD POCZĄTKU,
abyś ty nauczył się przyjmować wszelkie trudności.

Narodziłem się W PROSTOCIE,
abyś ty nie był wewnętrznie zagmatwany.

Narodziłem się W TWOIM LUDZKIM ŻYCIU,
mówi Bóg, aby wszystkich ludzi zaprowadzić do domu Ojca.

Lambert Noben

Kojąco

lektura nocna

wyższość lektury nad filmem? niekoniecznie. inność siły słowa pisanego od siły obrazu. porównywana przecież konkretna konwencja obrazu (Hollywood style).
B.Schlink Der Vorleser

wnikliwa obserwacja, życiowa wrażliwość i swoista smutna mądrość na granicy obojętności, pogodzenie się z losem, okrutnym i nieodwracalnym, jaki jest,
pytanie filozoficzne o granicę wolności człowieka, kiedy konsekwencje tej wolności zagrażają jego dobru, odpowiedzialność za "to, co oswoiłeś" nieprzerwacnie powracajaca...

miłość

życie, w którym nic nie da się powtórzyć: " (...) verspaetetes und verfehltes Leben (...) wenn die rechte Zeit verpasst ist, wenn einer etwas zu lange verweigert hat, wenn einem etwas zu lange verweigert wurde, kommt es zu spaet, selbst wenn es schliesslich mit Kraft angegangen und mit Freude empfangen wird. Oder gibt es "zu spaet" nicht, gibt es nur "spaet", und ist "spaet" allemal besser als "nie"?"

rozliczenie przeszłości wojennej Niemiec - spojrzenie mądre i wielostronne? (ja: brak porównania, igonrancja w temacie)

notatki z ostatniego tygodnia (dwóch?)

Jim Jarmush, The Limits of Control (2009)
duzo imprez,
Berlin (tandemka, gry, mroz okropny, Saalbau Neukoelln, Weihnachtsmarkt Charlottenburg)
Halbe Welt 1993 (prod. austriackiej)
Vorleser (BUCH!!!)

Polska (mfg nach DD i nach Kce, Noriaki w MCdo etc.)

przeszłość, której fizycznie nie ma:
(Pani Pawlikowska Jasnorzewska)
Ja
Było raz dziecko zabawne i tłuste. Umarło. Nie ma go nigdzie.
Biegało po domu, krzyczało. Są jeszcze jego fotografie w salonie.
Aż śmiać się i istnieć przestało, i nikt się nie zdziwił tej krzywdzie,
choć było tak kochane i rozpieszczone.

Gdy z domu powoli znikało, obyło się jakoś bez płaczu i pisku.
Zabawki, sukienki, niepotrzebne pamiątki zalegają poddasze.
Mama nieraz i do późnej nocy czuwała nad jego kołyską,
a jednak dzisiaj, gdy je wspomina - nie płacze.

Nazywało się tak jak ja, więc wszyscy myślą, że ja to ono,
i nie usypali mu gróbka, choćby takiego jak kopiec kreta.
Toteż płacze nocami w kominie, że je zapomniano, zgubiono,
że miejsce jego zajęła jakaś niedobra kobieta...

fort........

Je suis d’un autre pays que le vôtre, d’un autre quartier, d’une autre solitude.
Je m’invente aujourd’hui des chemins de traverse. Je ne suis plus de chez vous.
J’attends des mutants. Biologiquement je m’arrange avec l’idée que je me fais de la biologie: je pisse, j’éjacule, je pleure. Il est de toute première instance que nous façonnions nos idées comme s’il s’agissait d’objets manufacturés.
Je suis prêt à vous procurer les moules. Mais…

La solitude…

Les moules sont d’une texture nouvelle, je vous avertis.
Ils ont été coulés demain matin. Si vous n’avez pas dès ce jour, le sentiment relatif de votre durée, il est inutile de vous transmettre, il est inutile de regarder devant vous car devant c’est derrière, la nuit c’est le jour. Et…

La solitude…

Il est de toute première instance que les laveries automatiques, au coin des rues, soient aussi imperturbables que les feux d’arrêt ou de voie libre. Les flics du détersif vous indiqueront la case où il vous sera loisible de laver ce que vous croyez être votre conscience et qui n’est qu’une dépendance de l’ordinateur neurophile qui vous sert de cerveau. Et pourtant…

La solitude…

Le désespoir est une forme supérieure de la critique. Pour le moment, nous l’appellerons “bonheur”, les mots que vous employez n’étant plus “les mots” mais une sorte de conduit à travers lequel les analphabètes se font bonne conscience. Mais…

La solitude…

Le Code civil nous en parlerons plus tard. Pour le moment, je voudrais codifier l’incodifiable. Je voudrais mesurer vos danaïdes démocraties.
Je voudrais m’insérer dans le vide absolu et devenir le non-dit, le non-avenu, le non-vierge par manque de lucidité. La lucidité se tient dans mon froc.

Leo Ferre La Solitude

w zawieszeniu

Deszcz jesienny

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurna pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Staff Leopold

http://www.berlinerbaederbetriebe.de/index.php?id=77
http://de.wikipedia.org/wiki/Stadtbad_Neuk%C3%B6lln

2-5.12.

seminarium współpracy z Bałkanami (OFAJ)

30.11-2.12

Arbeitsbegegnung D-F-.... Arbeit und Leben DGB Haus Wittenbergplatz

30 lat minęło, jak jeden dzień...

sto lat, sto lat, niech żyje żyje nam!

(Molinary i ciasto)

strategia

nie dać się chorobie i wytrwać na domóweczce pełnej ludziów zewsząd!
(gdzieś za Hermannplatz u Chrstiana, znajomego Christiana)

to be home for a while

Berliner Büchertisch...
marché turque,
chapati,
tranquillo etc.

stare rytuały, utarte ścieżki.
szukanie siebie w dwóch odrębnych światach, które się nie przenikają.
na krawędzi dwóch rzeczywistości.

ta sama, ale już nigdy taka sama.
z francuskim w głowie, aby spraw nie upraszczać.

mętlik w duszy.

BERLIN

w każdym miejscu
gdzie przebywasz
zostawiasz cząstkę siebie
kiedy tam wracasz
znów ją odnajdujesz

bateau feu

Le cocu magnifique
Fernand Crommelynck

http://www.demandezleprogramme.be/-Detail-agenda-?id_event=2691
Théâtre 18 Septembre 2009 >> 09 Octobre 2009

Auteur Fernand Crommelynck
Mise en scène Vincent Goethals

Depuis le temps qu'on se marie, il y a des cocus de toutes espèces.
Celui-ci ne ressemble à aucun autre …
Bruno et Stella vivent dans l'exaltation d'un amour partagé. Jusqu'au jour où un regard posé sur la jeune femme provoque chez Bruno une brûlure telle qu'elle enclenche la machine infernale de la jalousie. Il se lance dans la quête d'une vérité impossible, sa femme étant la fidélité même. Mettant en place de multiples stratagèmes pour démasquer Stella, il ira - suprême paradoxe - jusqu'à l'offrir en pâture à tous les hommes de 15 à 60 ans !

Avec André Baeyens, Itsik Elbaz, Jérémy Gendrot, Pierre Haezaert, Fabienne Mainguet, Corinne Masiero, Anne-Catherine Regniers et 10 étudiants du Conservatoire de Mons.
Mise en scène Vincent Goethals / Scénographie Jean-Pierre Demas / Lumières Philippe Catalano / Environnement sonore Bernard Valléry / Vidéo Aliocha Van der Avoort / Costumes Dominique Louis / Régie générale Frédéric Dubreuil / Assistante à la mise en scène Isabelle Lusignan.

Une production Compagnie Théâtre en Scène (Roubaix). En coproduction avec Rideau de Bruxelles - Centre dramatique régional de Tours - Atelier Théâtre Jean Vilar - L'Avant-Seine/Théâtre de Colombes.
Avec la participation du Centre des Arts scéniques.



www.rideaudebruxelles.be

punish yourself

4 ecluses
Bottle Neck

życie nocne Dunkierki

!!!!!!!!!!!!!!!
!!
!
??!
!!!!!!!!!!!
........
,
:
!!!!!!
:) :) :) :)

Les copains d'abord
by Georges Brassens

Non, ce n'était pas le radeau
De la Méduse, ce bateau
Qu'on se le dise au fond des ports
Dise au fond des ports
Il naviguait en père peinard
Sur la grand-mare des canards
Et s'app'lait les Copains d'abord
Les Copains d'abord

Ses fluctuat nec mergitur
C'était pas d'la littérature
N'en déplaise aux jeteurs de sort
Aux jeteurs de sort
Son capitaine et ses mat'lots
N'étaient pas des enfants d'salauds
Mais des amis franco de port
Des copains d'abord

C'étaient pas des amis de luxe
Des petits Castor et Pollux
Des gens de Sodome et Gomorrhe
Sodome et Gomorrhe
C'étaient pas des amis choisis
Par Montaigne et La Boétie
Sur le ventre ils se tapaient fort
Les copains d'abord

C'étaient pas des anges non plus
L'Évangile, ils l'avaient pas lu
Mais ils s'aimaient toutes voiles dehors
Toutes voiles dehors
Jean, Pierre, Paul et compagnie
C'était leur seule litanie
Leur credo, leur confiteor
Aux copains d'abord

Au moindre coup de Trafalgar
C'est l'amitié qui prenait l'quart
C'est elle qui leur montrait le nord
Leur montrait le nord
Et quand ils étaient en détresse
Qu'leurs bras lançaient des S.O.S.
On aurait dit des sémaphores
Les copains d'abord

Au rendez-vous des bons copains
Y avait pas souvent de lapins
Quand l'un d'entre eux manquait à bord
C'est qu'il était mort
Oui, mais jamais, au grand jamais
Son trou dans l'eau n'se refermait
Cent ans après, coquin de sort
Il manquait encore

Des bateaux j'en ai pris beaucoup
Mais le seul qui ait tenu le coup
Qui n'ait jamais viré de bord
Mais viré de bord
Naviguait en père peinard
Sur la grand-mare des canards
Et s'app'lait les Copains d'abord
Les Copains d'abord

ionesco i nurzanie sie w absurdzie

WIKIPEDIA : Kolejnym odstępstwem od klasycznej perypetii jest pogwałcenie zasady prawdopodobieństwa i dobrego smaku.
Łysa śpiewaczka

11.11

jakie to proste, wystarczy po prostu się poruszać i od razu chce się żyć!
i pogadać life w języku ojczystym *pierwszym :)
(badminton po przerwie i cafe langue kryptoniemiecka z Paul.ska)

no i przypomniałam sobie, że morze tu jest. czasem zapominam. wieczorne, szumiące, szemrzące, opowiadające historię niepoznaną o drugim brzegu gdzieś i głębiach nieprzebranych, czerni przerywanej białymi grzebieniami fal...i dużo innych niewypowiedzianych opowieści o bycie i trwaniu przedwiecznym...

Tarantino is killing me
Inglourious Basterds
but this is too much
cannot see any meaning and even entertainment in this (deja vu? Death Proof and the question but for what in hell he is doing this?)
ok for me the question of how far can we go with violence to punish those who do bad violence with good violence there is no good violence, there is no world of bad BAD and good GOOD everything is mixted .. and playing with conventions? I do not know them so this is just for violence freaks maybe or will someone explain it to me?

MontyPython The Meaning of Life

Man in Pink: [singing] Whenever life gets you down Mrs. Brown / and things seem hard or tough / and people are stupid, obnoxious or daft / and you feel that you've had quite enough! / just remember that your standing on a planet thats evolving / revolving at nine-hundred miles an hour / its orbiting at ninety miles a second / so its reckoned / a sun that is the source of all our power / the sun and you and me / and all the stars that we can see / are moving at a million miles a day / in an outer spiral arm at forty-thousand miles an hour / of the galaxy we call the Milky Way / Our galaxy itself / contains a hundred billion stars / its a hundred thousand lightyears side to side / it bulges in the middle / sixteen-thousand lightyears thick / but out by us its just three-thousand lightyears wide / were thirty-thousand lightyears from galatic central point / we go round every two-hundred-million years / and our galaxy is only one of millions of billions in this amazing and expanding universe.
[musical interlude]
Man in Pink: The universe itself keeps on expanding and expanding / in all of the directions it can whiz / as fast as it can go / the speed of light you know / twelve million miles a minute and thats the fastest speed there is / so remember when your feeling very small and insecure / how amazingly unlikely is your birth / and pray that there intelligent life somewhere up in space / cause theres bugger all down here on Earth.

Odreagowywanie ciężkiej harówy

Mary Poppins
well began is half done
in every job that must be done there is an element of fun
taki film to ja chcę z dziećmi moimi kiedyś oglądać! :)



Monty Python Life of Brian

Taking Woodstock

movie but ...... for me: traveling in
MY FESTIVAL LIFE............
et envie d aller a la FUSION bien sur

imdb

"A generation began in his backyard. From Academy Award-winning director Ang Lee (Brokeback Mountain, Crouching Tiger, Hidden Dragon), comes Taking Woodstock, a new comedy inspired by the true story of Elliot Tiber (Demetri Martin) and his family, who inadvertently played a pivotal role in making the famed Woodstock Music and Arts Festival into the happening that it was.

Its 1969, and Elliot Tiber, a down-on-his-luck interior designer in Greenwich Village, New York, has to move back upstate to help his parents run their dilapidated Catskills motel, The El Monaco. The banks about to foreclose; his father wants to burn the place down, but hasnt paid the insurance; and Elliot is still figuring how to come out to his parents.

When Elliot hears that a neighboring town has pulled the permit on a hippie music festival, he calls the producers, thinking he could drum up some much-needed business for the motel. Three weeks later, half a million people are on their way to his neighbors farm in White Lake, NY, and Elliot finds himself swept up in a generation-defining experience that would change his life, and American culture, forever. [D-Man2010]"

Toutsaint

fotografia wyryta w mej pamięci:
cmentarz będziński przepełniony kwiatami i w oddali kominy, jakieś słońce..

Dobra

więc poznawanie własnej rodziny, która mentalnie lata świetlne od mojego świata:
dzieciaki kuzynostwa - odkrywanie stworzeń uciesznych i bezradnych

przegapienie możliwości złapania obrazków przeuroczych - znowu coś bezpowrotnie minęło

z Christianem w miejscu, które tak drogie, ale tak naprawdę niepogodzona z tym, że wcale już nie tamto........
...
...
..
.

sweet memories http://www.dziecionline.pl/maluch/bajki/pali/start1.htm

Pamuk

Nowe życie
oniryczno delirycznie,
zawieszona w podróżowaniu,
język przypadkowo nieprzypadkowy
ambiwalentnie ale do końca

ale jaki sens

moja nocna podróż też prawie tak potem w mojej głowie zmęczonej znarratyzowana
czemu nie czemu nie
kawałek pizzy na dworcu centralnym i w dłoniach gorąca herbata, wygodny sen niezmącony w pociągu i niechciana potem
nadranna pełność zawierciowskich tłumów wstających do pracy
(się odnosi się to nocy ze środy na czwartek, ale jakie to ma znaczenie?)

Pologne

Aventures de voyage

Collection pour deux voix
Le début
Comme sur des roulettes carrées (petites histoires d'amour noir)
L'île des esclaves

Lazy saturday after heavy week

Die Welle. D. Gansel 2008
wycieczka do niemieckiej szkoły...na chwilę stać się znowu nastolatką, kontekst: psychologiczny eksperyment, granice kontroli pedagogicznej, temat: tworzenie systemu totalitarnego.....
Irgendwie Heimweh---volle Überraschung, weil WAS IST HEIM überhaupt...

A tout JEUNEs
"Un petit air d’Europe va souffler sur le centre ville…
La compagnie polonaise « Avec la tête dans les nuages » (traduit du polonais "Z Głową w Chmurach") créée en 2006 à l'initiative de Tomasz Rodak présentera leur spectacle « AB OVO ». Un spectacle vivant, haut en couleurs, qui s'adresse à chacun d'entre nous.
Rendez- vous, Samedi 24 octobre - 15h30 - Place Jean Bart".

Margueritte
Des vertes et des pas mûres
L'oiseau vert
Homotumba

Asisses eromediterraneennes Lille

co dzisiaj zrozumialam...
że brak mi akademickiego tętna w życiu?
że kiedyś MUSZĘ do niego wrócić?


plus Moliere film o zyciu....samym zyciu...
różne miłości życia....
wybory.....umiejętność ich podjęcia

Delirium tremens

Paris Paris Paris

oddech wielkomiejskości
ruch, zamęt, hałas, mnogość
ludzie, samochody
tłum i siebie w nim zagubienie
silne odczucie przynależności.


ludzie których znam i tak mi ich brakuje. bezczasowość i
uwięzienie w czasoprzestrzeni.

kreatywność bez granic...

nieopisywalnego opisywanie.

petit resto chinois
le quartier chinois
13eme arrondisement
le magazin chinois!!!!! ekstaza

balade de Place Etoile jusq Quartier Latin
bizarre Gyros *Falafel et les hommes qui jouent chevaux
Place de Vosges - decouvrir Paris, part XXX
Maison de Metallos - poesie & danse
Sushi et Yakitori!
cesko slovacka feta dans Les enfants terribles

Parc de Bercy
Centre de Cinematographie francaise
Village de Bercy

Ponieważ nie było wiatru tego zimnego słonecznego dnia

Z wywiadu z panią Ewą Kuryluk w Polityce."Wszystkiego ogarnąć nie możemy, nasz umysł nie jest dość pojemny, zawsze brak czasu, absorbuje nas życie, potwornie skomplikowane. Odnajdujemy zaledwie ułamek prawdy o osobie, wydarzeniu."

wiec już połowa października?
i tyle tyle wrażeń, zdarzeń, ludzi, momentów, kilometrów...
Walczenie z przemijaniem raczej nie udaje mi się...muskam powierzchnię treści...
Codzienna praca zabija tę formę kreatywności???

słońce i czekanie

czekanie na osobę należącą do starego świata....
radość!
zrobienie czegoś z myślą o kimś...

wieczorne morze ...

cafe des langues et badminton

rainy
rainy rainy
rainy

forcing myself to do anything...

new faces again
new energy to play - glasses!

sujets

Musee portuaire Le detroit entre 2 rives

Studio 43 Les choix de Valentin

Cassel / kino / CSs DK

Studio 43

"En amour, il existe au moins deux types de regrets. On peut regretter les histoires qu'on n'a pas vécues, ou pas jusqu'au bout ; mais aussi, au présent, celles qu'on n'ose pas vivre..."

Aurélien Ferenczi et Pierre Murat; Télérama, Samedi 05 septembre 2009


Les regrets. 2009 Cédric Kahn.

une mois

afin de...

- garantir des moyens d'existence
- se réaliser et s'épanouir personnellement
- avoir une place dans la société
- contribuer à un projet collectif

???

deuxième fois

cytuję: Żeglarstwo: wielka sztuka, której sens polega na tym, aby posuwać się powoli i donikąd, chorując przy tym z zimna i ponosząc olbrzymie koszty.

Jak opisywać nienazwane

Czyli to co przeżywam:
dzień na plaży, wybiegana radość bycia po prostu, gdzieś między horyzontem niewyraźnym, niewidocznym w błekitnej mgle, na którym zawieszone biało żaglówki !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- a plażą rozpływających się fal i słońca, ciepłego, wcale nie jesiennego...

Cyjanowe płótno nieba i pociągnięcia pędzelkiem bieli...
Nie można oderwać wzroku.
Romywanie się nieba w wodzie, wody w niebie......przechodzenie jednego w drugie bez wyraźnej granicy...

Banał taki a taka ogromna energia i zadowolenie.
Muzyka i rytm, aby mieć ochotę się ruszać.

en finissant "Hector" (après ... un an??)

"Peut-être le moyen du faire durer l'amour est-il de ne pas se retrouver trop souvent seuls en tête à tête".

Fort

événement pas partagé n'est pas un événement
(discutée avec Aurèlie et maintenant, bien sûr ici)

Tetro 2009 Coppola - au cinéma Studio43
La rentrée 2009/2010...........

Tellment impressionée!!!

Noir blanc... les photos idéales... le jeu de la lumière......
Portraits.........Lignes.........
L'endroit appelant moi si fort......
Les langues........
Parfait.........
La musique........
Patetique.......
Surreal........

Kitsch.......
L'ART...............

faire de la voile

dépaser mes limites et voyager dans les mémoires
---------------------------------------------------------------
once in the past............
2005 : same same but different

Przekulturalnienie

Dwa dni intensywnego obcowania z kulturą - historią, sztuką, dorobkiem technicznym - w wielu odsłonach.
Rozumienie miasta, które na chwilę będzie moje. Wrastanie w obcą przestrzeń; któryż to raz już przechodzę ten proces.
Pisanie własnej historii Dunkierki.
Kontakt z ludźmi i rzeczami.
Maria Magdalena opierająca się pokusom świata tego alboli Noli me tangere. (MBA)
Matka Boska od Wydm w błogosławiącym geście obok Matki Częstochowskiej, a niechże.
Dźwięki organów tuż nad głową i Świętego Elojzego kościół u stóp. I w dźwiękach podróże mistyczne następnie...
Pełne tajemnic przeszłych mury gotyku promieniście.
Obrazki wojny i znowu radość, że mi nieznana. Objawienie - operacja Dynamo 1940 - co i jak, tudzież właściwie dlaczego.
LAAC dlaczego sztuka sztuką jest i nie jest. Olivier Debre Signes - 'Personnage brun-rouge' ... Przemożna chęć by zająć się sztuką zawodowo (skądże znana!).

Journées Européennes du Patrimoine

1. Beffroi de Saint-Eloi avec le carillon restauré ... MAIS la PLATEFORME PANORAMIQUE!!!!!!!!!





2. Musée des Beaux-Arts de Dunkerque "Par-delà la matière" ALBERT CLERMONT!!!video instalations ---fourmis-----liberté

3. Musée Portuaire les yeux bandés --------!!!!!!!!!!!!!!!!------------





4. La Duchesse Anne







5. découvert pratique l'Arc en ciel des Saveurs

6. La visite de la cabine de projection: Studio43 là - je reviendrai!!!

Azul Oscuro Casi Negro

Zachwyty

Historias mínimas. 2002 Carlos Sorin.

Podróż do Argentyny...
Argentyny prowincji Santa Cruz,
Argentyny przestrzeni nieznanych, nieograniczonych, nieprzebytych, nieodkrytych we własnym doświadczeniu,
ale jakoś dziwnie znajomych ... (porównanie: lato 2003);
Argentyny ludzi prostych, przeżywających codzienność, bardzo prawdziwą, a zatem pełną emocji, bezwzględną, ale i uroczą, piękną.
Melancholia, śmiech i smutek, pochylenie się nad starością, prostotą,
zauroczeniem i nieporadnością...

Film --- prawie jak Couchsurfing - dotykanie czyjegoś życia, autentyczność, prawda i bliskość...tylke bez możliwości interakcji :)

el metodo 2005. Marcelo Piñeyro

Mechanizmy, które mnie tak drażnią i budzą moje zniecierpliwienie, awersję, użyję tego słowa: bunt i pragnienie zmiany systemu - czyli proces rekrutacyjny - szukanie pracy...pokazane w filmie? Akcja rozgrywająca się w jednym pomieszczeniu, zagadki psychologiczno - inteletkualne, gra aktorska jako temat i przedmiot...Ile jesteśmy w stanie oddać za uzyskanie stanowiska? Mechanizmy społeczne odbijane w zwierciadle sztuki...Okrucieństwo i walka - rezygnacja.
Kontekst dla mnie - antykapitalistyczny...

nie bezpośrednio związane luźne wątki:
Anarchia i wolność...Nie, jeszcze dalej. Przemyślenie zupełnie nowego systemu, jakiego zasad nie jesteśmy w stanie pomyśleć.

Ale ja chciałam właściwie o tym, że po wizytach w ewentualnych mieszkaniach do wynajęcia, dość intensywnym dniu, świetna rozrywka, szkoda tylko, że nie dzielona!

A mi madre le gustan las mujeres 2002. Daniela Féjerma, Inés París


źle się czułam i potrzebowałam jakiejś papki do zajęcia mózgu.
tego rodzaju film widziany na komputerze doskonale spełnia rolę tv.
cel osiągnęłam.

Ładna pogoda w poniedziałki

może taka zasada tutaj jest, że w poniedziałki jest lato, a w inne dni tygodnia coś między wiosną i jesienią...

więc morze (nasze morze!)---zanurzenie przedwieczorne--- a wcześniej w czasie przerwy (ponieważ pracuję, a dawno mi sie to nie przytrafiło, ale dziwnie!) promienie słońca w ogrodzie, wyrazistość róż nagrzanych światłem...et conversation, conversation, assez de francais aaaaaaaaaaaaaaaaaaa hilfe!

Lille Braderie et CS !!!!!!!!!!!!!!!!!!

incroyable, juste incroyable, que suerte tengo!

Inność chmur

w Hiszpani (region Aliste) zawieszone na płótnie nieba godzinami tkwiące bez ruchu leniwie i bezczasowo jak letni dzień w zapomnianym regionie z dala od cywilizacji

w Dunkierce przymuszane wiatrem do nieustannego pędu w nieznane, nadęte szarością i zmienne nieustannie